256 maanden. We verzamelden deze data met behulp van vragenlijsten maar ook uit de Elektronische Patiëntendossiers van de deelnemende patiënten. We vonden dat GoUN effectief was in het verminderen van hypertensie en het verbeteren van de kwaliteit van consulten. Patiënten in de interventiegroep konden bijvoorbeeld, na vier maanden, hun behoeften en emoties beter delen met hun zorgverlener, en het onderwerp leefstijl werd meer besproken tijdens consulten. Bovendien meldden de zorgverleners in de interventiegroep een verbeterd gebruik van gezondheidsvaardighedenstrategieën om informatie te verstrekken, en gezamenlijke besluitvorming en zelfmanagement mogelijk te maken. We vonden geen significant effect op zelfmanagement van de patiënt, maar er was een tendens dat zelfmanagement verbeterde bij de patiënten die bij aanvang van de studie ongezond gedrag vertoonden. Een procesevaluatie toonde aan dat patiënten en zorgverleners GoUN goed gebruikten en de interventie als nuttig beschouwden. Patiënten uit huisartsenpraktijken maakten relatief minder gebruik van de interventie en waren minder tevreden dan patiënten die behandeld werden binnen poliklinieken nefrologie in ziekenhuizen. In hoofdstuk 6 gebruiken we een Markov-model om de effecten van GoUN op ‘voor kwaliteit van leven gecorrigeerde levensjaren’ (QALY’s) en gezondheidszorgkosten in Nederland te analyseren, vergeleken met de gebruikelijke zorg. We tonen in deze studie aan dat, als de interventie in het Nederlandse gezondheidszorgsysteem wordt geïmplementeerd, deze niet alleen kosteneffectief zou zijn, maar ook kostenbesparend. Op basis van het effect van GoUN op hypertensie, geassocieerd met het ontstaan en de progressie van nierziekten, berekenden we dat de interventie een kostenbesparing van €28.616 zou opleveren, en een winst van 0,37 QALY’s per chronische nierpatiënt gedurende de levensduur. De effecten van GoUN op kosten en QALY’s waren het meest duidelijk in de eerste jaren. In de eerste 10 jaar zou de interventie 31 sterfgevallen en 113 nieuwe dialysebehandelingen per 1000 patiënten voorkomen. De resultaten bleven kosteneffectief in meerdere sensitiviteit- en scenarioanalyses. In hoofdstuk 7 bespreken we onze belangrijkste resultaten, gaan we in op methodologische overwegingen en behandelen we de implicaties van onze resultaten. Ten eerste tonen de resultaten in dit proefschrift aan dat patiënten met VGV verschillende barrières tegenkomen in hun zelfmanagement, die verder
RkJQdWJsaXNoZXIy MTk4NDMw